Waarom ik voor naturopathie heb gekozen.

Dit is geen carrièrekeuze uit een boekje.
Dit is geboren uit overleven.

Jarenlang leefde ik met een slechte gezondheid.
Mijn lichaam fluisterde… en later schreeuwde het.
Maar ik bleef doorgaan. Altijd sterk zijn. Altijd zorgen voor anderen.

Tot mijn 1ste zoontje veel te vroeg kwam.
26 weken.
Een moment dat mijn wereld deed stilstaan.

Wat volgde was een diepe, donkere periode.
Een zware depressie.
Zes jaar lang slapeloze nachten.
De angst dat mijn zoontje nooit zou stappen.
Angst, schuldgevoel, uitputting.
En vooral: mezelf volledig vergeten.

Ik raakte mezelf kwijt.
Mijn lichaam.
Mijn grenzen.
Mijn zachtheid.

De weg terug was geen rechte lijn.
Het was een gevecht.
Een enorme strijd om uit die zwarte put te kruipen.
Om opnieuw te leren voelen.
Om opnieuw te leren luisteren naar mijn lichaam.
Om mezelf weer toe te laten op de eerste plaats te komen.

En daar begon naturopathie.

Niet als “oplossing”, maar als herinnering.
Aan zelfzorg.
Aan de wijsheid van het lichaam.
Aan voeding, rust, adem, emoties en balans.
Aan het feit dat heling tijd vraagt, zachtheid vraagt, en aandacht.

Ik studeerde naturopathie omdat ik eerst mezelf moest helen.
Omdat ik weet hoe het voelt om vast te zitten.
Omdat ik weet hoe een lichaam en geest kunnen breken.
En omdat ik nu ook weet hoe ze, stap voor stap, weer kunnen herstellen.

Dit pad koos mij.
En vandaag draag ik het met liefde verder.
Voor mezelf.
Voor mijn gezin.
En voor iedereen die zich herkent in dit verhaal of op zoek is naar balans.

Het is nooit te laat om opnieuw voor jezelf te zorgen.

Lieve groetjes

Evelyn